by

Dragen in de Efteling

 

 

Twee weken geleden waren wij met de hele familie een weekend naar de Efteling. Mijn ouders waren 40 jaar getrouwd en dat moest gevierd worden natuurlijk. Voor ons Friezen, een hele reis. En best een onderneming met 3 jonge kinderen.

Van te voren zat ik al te denken hoe we het zouden doen met de jongste en de middelste. Die kunnen nog niet zo ver lopen. Het besluit was om een buggy en een doek/ draagzak mee te nemen.

Omdat onze jongste dame al best verkouden was, had ik ook mijn wollen draagjas bij me. Dan kon ze lekker warm bij mij in de jas.

Wij zaten in 2 prachtige huisjes in Bosrijk. Echt een aanrader! De kinderen vonden het geweldig in huis en het is van alle gemakken voorzien.

En daar gingen we dan, met z’n allen de Efteling in. Onze jongste in de Tula toddler op mijn buik dragend. Zo kon ze nog wel alles mee kijken, maar ook lekker slapen als ze dat wou. Maar ook konden we dan makkelijker in de kinderattracties. Meestal kon ze gewoon in de draagzak blijven zitten. En anders had ik de Tula al goed afgesteld, dus kon ze heel makkelijk uit of weer terug in de draagzak. De middelste ging lekker in de buggy zitten en liet zich rijden door haar zus of grote neven en nicht.

Ik draag de jongste nog regelmatig, maar niet dagelijks meer. Dus dit was aan het einde van de dag wel redelijk zwaar. Maar ik zag aan haar dat ze zo veel meer rust vond om tegen mij aan in slaap te kunnen vallen. Het was helemaal zo fijn dat ze in de draagjas helemaal weg kan kruipen. Ze had haar armen om mij heen en zo knuffelden we de hele dag. Wie wil dat nou niet! Aan het einde van de middag waren onze oudste twee meisjes erg moe en hangerig, maar de jongste was uitgerust en ging vrolijk spelen.

De wind was wel wat koud, dus ik had vrij koude armen gekregen. De volgende dag ging ik boven mijn winterjas dragen. Ons meisje lekker in gepakt met een maillot onder haar broekje en een onesie over haar broekje bleef ze lekker warm. Het voordeel van boven de jas was toch wel toen ik opeens last van mijn schouder kreeg. We moesten nog wel een eindje lopen voordat we weer bij ons huisje zouden zijn. Mijn moeder nam toen het laatste uurtje het dragen van me over. Ze trof het, dat laatste uurtje viel ze in slaap. Heerlijk tegen Beppe aan en vlak voor we terug waren bij het huisje werd ze weer wakker. Perfecte timing!

Maandag ochtend was het weer wat beter en de kleine zat weer in mijn draagjas. Wat ik een groot voordeel vind is dat je dan ook zeker weet dat de handjes en voetjes lekker warm blijven. Dat vind ik zelf altijd wel een dingetje, kindjes met koude handjes en voetjes. Op zich is het helemaal niet erg (té koud is natuurlijk niet goed). Maar ik vind het fijn als mijn kinderen het gewoon lekker warm hebben. Ook was ze gewoon heel relaxed. Ze gaf geen kik, want ze had het beste plekje van de hele familie.

Zo’n weekend fulltime dragen vond ik lichamelijk wel wat zwaar. Maar dat komt ook omdat wij niet erg veel meer dragen nu onze dame 19 december twee jaar is geworden.

Ondanks ik zelf een doekenmens ben, heb ik de doek niet gebruikt dit weekend. De Tula is veel sneller om en af dan een doek en zakt niet uit. Dat is met lange wandelingen en snel voor de attractie uit de Tula of er snel weer in, veel makkelijker. Toch vind ik voor lange stukken wandelen, zonder dat ze er uit hoeft, een doek fijner. Ik krijg persoonlijk dan minder snel last van mijn lijf. Maar gelukkig beschik ik over een moeder die het heerlijk vind om haar kleindochter ook eens te dragen!

Al met al hebben we een super fijn weekend gehad, met heel de familie. We hebben ontzettend genoten en de kleine meid kon alles meebeleven vanuit de draagzak. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *