by

Bijzondere consulten

Soms heb je plekken waar je mag komen, die je altijd bij zullen blijven. Vooral als ik nog tweede keer wordt uitgenodigd voor een draagconsult. Ik vind dat een groot compliment en wordt daar erg enthousiast van.

 

De bevalling van je eigen kind onthoud je altijd. Waar het was, wie er aanwezig waren, enz. De geboorte van onze jongste zit nog vers in mijn geheugen, want ze moet nog 2 worden. Het was net kerstvakantie, lekker thuis bij de kerstboom. De verloskundige én de kraamverzorgster waren deze keer mooi op tijd. Het was een hele fijne  thuisbevalling, voor zover dat kan 😉

Een half jaar terug is ‘mijn’ verloskundige bevallen van een prachtige zoon. En als kraamcadeau kreeg ze een draagconsult. Ik mocht bij haar langs komen bij haar kleine baby. Eerder had zij mij geholpen en nu mocht ik haar helpen. We zijn aan de slag gegaan met de oefenpop en al vrij snel had ze het in de vingers. Dus ging haar zoontje ook in de doek. Na het consult kreeg ik nog een whats appje met een mooie foto van hun samen.

Ik kan daar zo van genieten, als ik dan een selfie of een andere mooie foto toegestuurd krijg van ouders. Het is hun dan zelf goed gelukt en staan dan zo trots op de foto. Genietend van hun kindje die zo heerlijk bij ze liggen te slapen.

Afgelopen week mocht ik weer langs komen. Mama is bijna jarig en krijgt nu ook een draagconsult cadeau. Het mooie kereltje wordt wat te zwaar om op de buik te blijven dragen. Vooral bij lange wandelingen kun je dan wat last van je (onder)rug krijgen. Ook begint hij zich wat af te zetten, omdat hij meer wil bekijken. Dit zijn goede redenen om het rug dragen eens onder de knie te krijgen.

Dus ging ik weer met mijn hutkoffer op pad, je weet maar nooit wat er ter sprake komt. Dan zal je altijd zien dat je net over een draagsysteem praat, die je net niet bij je hebt. Dus ja, ik kom altijd met een grote en gevulde koffer. Ook al heb ik maar 1 doek nodig.

Mama en haar vrolijke kereltje hadden er beide zin in, ook al was hij wel wat moe. Nadat ik alles met de oefenpop stap voor stap voor gedaan had, probeerde mama het gelijk zelf uit met haar mannetje. Toen het knopen klaar was, werden de oogjes al zwaar en wou hij eigenlijk wel een slaapje doen op mama haar rug.

Toch wou ze nog even een keertje oefenen, zonder dat ik me er mee ging bemoeien. Wat ik lastig vind, want ik vertel graag wat ik zie. Maar volgens mij lukte het me aardig om me stil te houden. Op deze manier kan ik ook een rustig kijken, wat de aandachtspunten zijn voor de moeder. Zo ik kan vertellen waar de ouder goed op moet letten als ze zelf hun kindje in de doek doen en ik er niet bij ben: “Rechtop staan en let op die flapjes!” Het klinkt zo heel gek, maar het werkt!

Het ging heel goed. ‘Mijn’ verloskundige is een natuurtalent!

De kleine lag moe en voldaan in zijn wiegje te slapen en wij kletsen nog wat na. Tevreden ga ik naar huis en ben benieuwd naar de volgende draagfoto’s die ik toe gestuurd krijg.

 

 

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *